Egecocukdunyasi olarak bu yazımızda “Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur” konusunu masaya yatırıyoruz. Keyifli okumalar!
İzmir’den Doğu Karadeniz’e Uzanan Zihinsel Yolculuk: Dağlarla Tanışma Rehberi
İzmir’de büyümüş birinin “dağ” algısı genelde biraz dramatiktir. Teleferiğe binince “yüksek, evet bu kesin dağ” dersin, sonra biri çıkıp “burası tepe aslında” der, tüm çocukluk anıların sorgulanır. Ben de 25 yaşında, arkadaş ortamında sürekli espri patlatan ama gece yatağa girince “acaba ben neden böyle söyledim” diye 45 dakika düşünen biriyim.
İşte böyle bir ruh haliyle bir gün “Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur?” sorusunun içine düştüm. Düşmek diyorum çünkü bu konuya girince insanın ayağına Karadeniz toprağı gibi yapışıyor, çıkmak zor.
Ve itiraf ediyorum: Başta “Kaç tane dağ olabilir ki ya?” diye düşündüm. Sonra haritayı açtım… Ve hayatım kısa süreliğine Kaçkar zirvesine taşındı.
Doğu Karadeniz’in Dağ Sistemi: Sanki Doğa “Biraz Abartalım” Demiş Gibi
Doğu Karadeniz’e bakınca tek bir dağdan bahsetmiyoruz. Burası resmen “dağ koleksiyonu”. Üstelik öyle minik magnet koleksiyonu değil, her biri ayrı karaktere sahip devasa zirveler.
Bölgenin ana omurgasını Pontid Dağları oluşturuyor. Ama biz günlük hayatta bunu “Karadeniz’in dik eğimli, sisli ve biraz da huysuz dağları” diye özetleyebiliriz.
Bir arkadaşımın dediği gibi:
— “Burada yürüyüş yapmak mı? İzmir’de asansöre binmek bile daha az efor gerektiriyor.”
Abartı mı? Biraz. Ama sadece biraz.
Kaçkar Dağları: Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur? sorusunun VIP cevabı
Şimdi konunun yıldızına gelelim: Kaçkar Dağları.
Bu dağlar Rize ve Artvin sınırları içinde yer alıyor ve Doğu Karadeniz’in adeta “ben buradayım” diyen zirvesi. En yüksek noktası Kaçkar Tepesi, yaklaşık 3900 metre civarı.
Bunu ilk duyduğumda iç sesim şöyle dedi:
— “İzmir’de 390 metreye çıkınca nefes nefese kalıyorsun, bu ne?”
Kaçkarlar sadece yüksek değil, aynı zamanda dramatik. Sis, yağmur, yeşilin bin tonu… Burası doğanın “HDR ayarını sonuna kadar açtığı” yer gibi.
Bir gün Kaçkarları düşünürken kendimi hayal ettim. Ekip kurmuşuz, tırmanıyoruz:
— Arkadaş: “Yanına su aldın mı?”
— Ben: “Yanıma psikolojik dayanıklılık aldım, sayılır mı?”
Kaçkar Dağları bu yüzden sadece coğrafi bir cevap değil; aynı zamanda bir karakter testi.
Karçal Dağları: Sessiz ama derinden gelenler
Artvin tarafında yükselen Karçal Dağları, Kaçkarlara göre daha “sessiz ama tehlikeli görünümlü” bir karaktere sahip.
Buralar öyle sosyal medyada çok bağıran değil, köşede oturup herkesin hikayesini izleyen tip gibi.
Doğa burada daha vahşi, daha dokunulmamış. Yani “ben geldim selfie çekip döneyim” bölgesi değil.
Bir arkadaş grubuyla hayal edelim:
— “Burada sinyal var mı?”
— “Doğa diyor ki: ‘Ben varım, yeter mi?’”
Karçal Dağları, Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur? sorusunun biraz daha gizemli cevabı gibi. Herkes Kaçkar’ı bilir ama Karçal bilen kişi biraz “harita içmiş” gibi görünür.
Soğanlı Dağları: İsmi yemek gibi ama ciddiyeti büyük
Soğanlı Dağları ismini ilk duyduğumda ciddi ciddi “burada mı soğan yetişiyor?” diye düşündüm. İzmir refleksi işte, her şeyin yanında bir zeytinyağı ve soğan ilişkisi kuruyorsun.
Ama işin gerçeği farklı: Soğanlı Dağları Erzurum, Bayburt ve çevresine uzanan bir dağ sırası. Doğu Karadeniz’in iç kesimlere açılan yüksek ve sert yüzlerinden biri.
Burada doğa biraz daha sert konuşuyor:
— “Hazırlıklı geldiysen gel, yoksa geri dön.”
Bu dağlar, Karadeniz’in sadece yeşil ve yağmurlu yüzünü değil, aynı zamanda “ben kışın da buradayım” diyen halini temsil ediyor.
Giresun Dağları: Bulutların altında yaşayan devler
Giresun Dağları, Karadeniz’in daha batıya kayan ama hâlâ Doğu Karadeniz ruhunu taşıyan önemli bir parçası.
Burası özellikle sisli görüntüleriyle meşhur. Öyle ki bazen dağ mı var, bulut mu var, insan mı var belli değil.
Bir gün burada olduğumu hayal ettim:
— “Neredeyiz?”
— “Giresun Dağları’ndayız.”
— “Emin misin? Ben sadece nem hissediyorum.”
Giresun Dağları, Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur? sorusuna verilen cevaplar içinde en “şiirsel” olanlardan biri. Çünkü burada manzara değil, atmosfer konuşur.
Yalnızçam Dağları: İsmi bile hafif depresif ama etkileyici
Bunu da Okuyun: Philips kahve makinasına hangi kahve konur ?
Yalnızçam Dağları, Artvin ve Ardahan çevresinde uzanır. İsmi bile insanı hafif düşünceli yapıyor.
“Yalnızçam”… Sanki dağ bile kendi iç sesini dinliyor gibi.
Burayı düşündüğümde aklıma şu sahne geliyor:
Ben İzmir’de, kahve elimde, telefon kaydırıyorum.
Yalnızçam’da bir çam ağacı:
— “Ben buradayım ve hiçbir yere gitmiyorum.”
Biraz dramatik mi? Evet. Ama Yalnızçam da öyle zaten.
Doğu Karadeniz Dağlarının Ortak Karakteri: Dikey yaşam simülasyonu
Bu dağların hepsini birleştiren ortak bir özellik var: eğim.
İzmir’de yürürken “rampa” dediğin şey burada “ısıtma egzersizi” sayılıyor.
Bir Karadenizliyle konuşma hayal edelim:
— “Sizde yürüyüş nasıl?”
— “Düz yol mu var?”
İşte Doğu Karadeniz dağları böyle bir dünya. Doğa burada yatay değil, tamamen dikey bir oyun tasarlamış.
İç sesim devreye giriyor
“Ben bu dağlara çıkabilir miyim?”
Cevap: Muhtemelen önce üç kez vazgeçersin, sonra yine denersin, sonra çay içip düşünürsün.
Çünkü Karadeniz’de çay içmek bile bir strateji.
Kaçkar’dan Karçal’a: Harita üstünde değil, hayal gücünde bir rota
Bazen haritaya bakarken kendimi bir dağ planlayıcısı gibi hissediyorum. Parmakla çiziyorum:
— Kaçkar… tamam.
— Karçal… burada.
— Soğanlı… buraya koyduk.
— Giresun… orada sis var zaten.
Sonra fark ediyorum ki bu dağlar sadece coğrafya değil, bir yaşam tarzı.
Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur? sorusu aslında “Doğa ne kadar güçlü olabilir?” sorusuna dönüşüyor.
Doğu Karadeniz Dağlarıyla İlgili Günlük Hayat Bağlantısı
İzmir’de biri “dağa çıkalım mı?” derse bu genelde:
— Piknik
— Hafif yürüyüş
— Manzara fotoğrafı
Karadeniz’de aynı cümle:
— Ekipman
— Yağmur planı
— Acil dönüş senaryosu
— Hayatta kalma içgüdüsü
Bir arkadaşımın dediği gibi:
— “Burada doğa seninle yürümüyor, sen onun ritmine uyuyorsun.”
Doğu Karadeniz Dağlarının Ruh Hali
Bu dağlar sadece taş ve toprak değil. Her biri farklı bir ruh hali gibi:
Kaçkar: “Ben zirveyim.”
Karçal: “Sessizce izlerim.”
Soğanlı: “Hazırlıklı değilsen gelme.”
Giresun: “Sis var, gerisini sen hayal et.”
Yalnızçam: “Biraz yalnızım ama güçlüyüm.”
Bunları düşündükçe fark ediyorum ki Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur? sorusu aslında bir coğrafya sorusu değil, karakter analizi gibi.
Son Bir Yürüyüş Hayali (Ama Gerçekçi Olalım)
Kendimi Kaçkar eteklerinde hayal ediyorum. Üzerimde kalın bir mont, yüzümde “ben bunu neden yaptım” ifadesi.
Yanımda iç sesim:
— “Dönelim mi?”
— “Bir zirve daha görelim.”
— “İzmir’de çay daha güzel aslında…”
Ama yine de insan bu dağlara bakınca bir şey hissediyor. Küçük ama önemli bir şey: doğanın hâlâ insanı ciddiye almadığını.
Ve belki de güzel olan tam olarak bu.
Doğu Karadeniz dağları, insana hem sınırını hem merakını aynı anda hatırlatıyor.
Umarız “Doğu Karadeniz’de hangi dağlar bulunur” hakkındaki bu rehber işinize yaramıştır. Egecocukdunyasi ailesiyle kalmaya devam edin!